De lopersgroep voordat de startvakken werden opgezocht.

Na maanden van voorbereiding, grotendeels in groepsverband met iedere zondagochtend lange duurlopen voor twee tempogroepen, vertrokken op vrijdag 46 lopers en supporters richting Berlijn. Voor de organisatie werd een beroep gedaan op touroperator Expeditie Marathon, die alles tot in de puntjes had geregeld. Op zaterdag stond een bezoek aan de marathonexpo op de planning. De lopers kregen eerst hun startnummers uitgereikt en konden daarna de expo bezoeken. En dat was een belevenis op zich: 3 grote hallen waar allerlei hardloopverwante zaken op imposante wijze werden gepresenteerd. Hierna werden de lopers en supporters met de bus naar het centrum van Berlijn gebracht voor enkele uren vrije besteding en een rondtoer door de stad. Natuurlijk mochten het herdenkingsmonument van de Berlijnse muur, Check Point Charlie en andere bezienswaardigheden niet ontbreken in deze stadstour. Als afsluiting van de dag vond de traditionele pastaparty plaats in het hotel, waar de wedstrijdspanning inmiddels behoorlijk was opgelopen. De goedgetrainde lopers maakten zich toch wel wat zorgen over de voorspelde temperatuur, de zon en de luchtvochtigheid.

Helaas bleek die angst en onzekerheid op de zondagochtend vroeg waarheid te worden. Om 6 uur was het al 18 graden en de temperatuur zou snel oplopen (naar 27 graden bleek later op de dag). Zelfs onze weerman Thom kon daar niets meer aan veranderen. Uiteindelijk werd het een marathon die qua omstandigheden deed denken aan die van Rotterdam in 2017 (toen werd de marathon zelfs stilgelegd, dat was in Berlijn gelukkig niet het geval). Al vroeg in de wedstrijd moesten de lopers hun ambities bijstellen en werd het voor iedereen een zware strijd om de finish te halen. De reacties van de lopers op hun Strava- accounts zijn wat dat betreft veelzeggend: “Maandenlang hard trainen helaas niet beloond op deze warme dag in Berlijn“  -  “Gegokt, verloren, afgezien, gefinisht“  -  “Wat een slagveld. Ik wist natuurlijk wel dat dit hem niet zou gaan worden. Geprobeerd een genietmarathon ervan te maken, maar zelfs dat was moeilijk“ - “De temperatuur was er niet naar om harder te gaan“ - “Het was warm dus op tijd strategie aangepast. Hartslag al vroeg in het rood“ - “Wat was het warm en benauwd“ - “Na 21 km gezegd dat ik het nog een paar km zou geven om weer goed gevoel te krijgen. Niet dus“.

Daarmee werd de bewondering van de prestaties van een aantal Kieviten alleen maar groter. Wout van den Heuvel (3:27:38), Eldrich Kox (3:36:25) en Annika Rodel (3:55:39) wisten hun persoonlijke records te verbeteren. En Quinten Lainert liep een fenomenale tijd van 2:42:33. Dit gold ook voor Joost Rodenrijs die zijn trainingsarbeid beloond zag worden met een fraaie 2:59:17. Maar ook een diepe buiging voor Jan Olsthoorn, nestor en voorbeeld voor velen in onze groep, die zijn 41e marathon op 73-jarige leeftijd wist uit te lopen in 5:06:05. En Harmen den Boer, die niet 100% wedstrijdfit was en zich opofferde om clubgenoten te hazen. De ambities moesten worden aangepast, maar Harmen noteerde een fraaie 2:58:34. Jeroen Buitenhuis had met deze marathon een geheel andere missie: door Berlijn te lopen heeft hij nu alle 6 de World Major Marathons gelopen. Bij de finish werd Jeroen gehuldigd als Six Star Finisher met de speciale medaille als extra beloning.

Jeroen (links) kreeg een speciale huldiging en medaille. Wout (rechts) komt over de finish in een nieuw persoonlijk record!

Ook waren er lopers voor wie om andere redenen deze marathon een bijzonder karakter had. Voor Richard Lelieveld stond deze marathon in het teken van zijn onlangs overleden schoonvader, terwijl het voor Brigitte van Buuren haar eerste marathon als kersverse moeder was.

Maar de bewondering gaat uit naar alle lopers die gestreden hebben voor wat ze waard waren en onze supporters die zich op meerdere plaatsen in Berlijn lieten zien om de lopers te steunen in die strijd. Op de zondagavond stond natuurlijk een afterparty op het programma, in een traditionele Biergarten waar velen sinds maanden weer eens van een biertje konden genieten.

Op verschillende plekken langs de route werden de lopers vol enthousiasme aangemoedigd door de meegereisde supporters.

Snel of iets minder snel, het was mooi om te zien dat alle lopers en supporters op een respectvolle wijze met elkaar omgingen. De stelling sport verbindt en verbroedert was hier meer dan op zijn plaats. In een buitenlands avontuur, met extreme en soms onverwachte omstandigheden, waarin sommigen ook teleurstellingen moesten verwerken, was het fijn om te ervaren dat we er niet alleen mét elkaar waren, maar ook vóór elkaar.

  Bekijk hier ook de aftermovie van dit Duitse avontuur, gemaakt door Wout.